"Müzik açık kaynaklı ilk programlama dilidir".
Müzik herşeyin ötesinde sestir, hepimizi sarıp sarmalayan, hepimizden büyük ve hepimizin bir parçası olduğu kültürdür. Müzik bizimle varolur, bizden beslenir ve tekrar bizi besler. Müzik bu yönüyle insanlığa aittir. Müzisyenler de bu yüzden biraraya gelip birbirlerinin tınılarına ortak olurlar, bu yüzden konserlerde dinleyiciyle birlikte söylenir şarkılar. Çünkü müzik ortaktır, hepimize aittir ve ancak hepimiz onun bir parçası olduğumuzda kendi karakterine kavuşur.
Varolmak için böylesine paylaşılmaya ihtiyaç duyan bir üst kültürü kavanozlara koyup satabilir misiniz? Ya da "o havada gezinen titreşimler bana ait, kendinize saramazsınız" denilebilir mi? Kendi tanımıyla çelişen bir kavram olabilir mi? Olamaz, yapılmaya çalışılırsa da onun adına müzik denmez. Satılmaya çalışılan şeylerin niteliksizliğine bakılırsa, müzik denmese çok daha güzel olur.
İçine doğduğumuz kapital düzenin yaratımlarından (ve oyuncaklarından) biri olan popüler kültürün ilk kurbanı müziktir. Bu katliamın ardından kalanları müzik diye satması ise gerçek müziğe yapabileceği en büyük kötülüktür, çünkü gerçek müziğin zenginliğinden bir türlü nasiplenemeyen kulaklarımız kötü işlere gün geçtikçe alışır, yadırgamaz hale gelir. Hayatı boyunca çürümüş etle beslenen birine taze sebze yedirmek ne kadar zorsa, günümüz insanına iyi müziği farkettirmek de bir o kadar güçtür.
Peki kapitalizm bunu neden yapar, neden kaliteli olanı satmayı yeğlemez? Çünkü seri üretim basit ürün ister, üretim bandındaki kalem sayısı ne kadar azsa, ürünün maliyeti o kadar düşer, yapımı o kadar hızlanır. Basitçe, bugün tişört giyiyor olmamızla kötü müzik dinlememiz -bu bağlamda- tam paralellik taşır. Nitelikli iş emek ister, emek demek, ellerinizin terinin yaptığınız işe bulaşması demektir. Böylece üretiminiz sizden bir parça taşır. Kimseden bir parça taşımayan, seri üretilen şeye ise müzik denemez.
Tüm bunlara rağmen -kendisi istememiş olsa da- kapitalizmin kazanımları da vardır, bunların insanlık adına en büyük önem taşıyanı ise internettir. İnsanlığın bilgi paylaşımının inanılmaz bir hıza ulaştığı bir zamanda varolmak, bize hayal etmesi güç fırsatlar sunmaktadır. Bilginin tabana yayılması hızlandıkça, insanları kandırmak, dolandırmak zorlaşır. Çünkü hepimiz boğaz köprüsünün devlete ait olduğunu biliriz. Bizlere orjinalinin kötü birer kopyası olan işleri satmaya çalışanlar, bugün boğaz köprüsünü trafik polisine satmaya çalışan insanın düşeceği komik duruma düşerler. Biz bildikçe, bilgiye ulaşmamız kolaylaştıkça, köşe sayısı artar, köşeleri kapmaya çalışanların oyunları anlamsızlaşır. "Çünkü hepimiz birer köşe haline geliriz".
musicisopen.org, herkesin bir köşe haline geldiği ortamın, internet üzerindeki yansımasıdır. Bizler birlikte müzik yaparız, birlikte besleniriz ve kendimizi kendimiz besleriz. Zamanı geldiğinde sadece sekiz notanın nasıl milyonlarca varyasyona dönüştüğüne birlikte şahit olacağız. Derdimiz ünlü olmak, müzikten para kazanmak ya da ünlü insanlar yaratıp onların komik hayatları üzerinden prim yapmak değil. Derdimiz müzik yapmak.
